SİZ BUNLARI YAŞADINIZ MI ?

Onur Ustaoğlu'nun Kaleminden Konuşan yazı..

SİZ BUNLARI YAŞADINIZ MI ?

Yazıyı Meryem Coşkunca’nın sesinden dinlemek için videoyu çalıştırın...

O gün Merve gülümseyerek uyanmış. Heyecanla üstüne dolaptan çıkardığı en güzel giysileri giymişti çünkü kahvaltıdan sonra annesiyle en sevdiği arkadaşlarının doğum gününe gitmeye hazırlanıyordu. Ancak arkadaşı şehir dışında olduğu için Merve’nin sandalyesiyle şehirlerarası otobüsleri kullanması biraz zor gibiydi. Bu yüzden annesi: “kızım istersen gitmeyelim tekerlekli sandalye ile otobüse binemezsin” dediyse de Merve Anne merak etme binerim dedi ve elinde arkadaşına aldığı hediye paketi ile çıktılar yola.

Şehirlerarası otobüs terminaline kadar taksi ve dolmuş gibi araçları kullanarak geldiler. Tabi Merve’nin gittikçe heyecanı artıyordu. Annesi de bu kadar heyecanlanan Merve’yi sakinleştirmeye çalışıyordu. Bir yandan da otobüsler konusunda endişelenmeye devam ediyordu. Neyse bizimkiler şehirlerarası otobüs terminaline geldi. Annesi önde Merve akülü tekerlekli sandalyesiyle arkada şehir dışı otobüslerine bakmaya başladılar.

Bir otobüse yaklaşıp şoför ve muavine sormuşlar” otobüste engelli rampası var mı?” diye şoför ve muavin yok abla diye cevaplamış. Merve’nin annesi: Peki bu benim kızım rampa olmasa da onu kucakta otobüse bindirsek akülü aracıda parçalayıp bagaja koysak olur mu? diye sormuş. Şoför: Abla kızınızı alırız o dert değil ancak o aracı alamayız bagajda çok yer kaplar demiş. Tabi Bunu duyunca Merve’nin suratı biraz asılmış. Ama diğer otobüslere de bakmışlar hatta bir şoför rampa var mı? sorusuna rampa var ne için lazımdı ? diye yanıtlamış

Merve’nin annesi de hemen:” kızım için lazım” demiş. Şoför: Abla onu biz alamayız çünkü araca fazladan yolcu almak için engelli aracını yerleştireceğimiz yere bir koltuk yaptırdık demiş. Rampa var deyince sevinen Merve yine hayal kırıklığına uğramış. Bir iki otobüse daha bakmışlar ancak hepsi aynı cevabı vermiş “ biz kızınızla birlikte o aracı alamayız demişler.”  Bu cevaplar karşısında Merve’nin sabahki neşesinden ve heyecanından eser kalmamış

Evet, arkadaşının doğum gününe gitmeyi çok istiyormuş onu görmeyi ve sohbet etmeyi eğlenmeyi çok istiyormuş. Ancak tekerlekli sandalye kullandığı için otobüslere binerek yolculuk yapamıyormuş. Bir şekilde akülü sandalyeyi bırakmayı bile düşünmüş ancak sandalyesini burada bıraksa gittiği yerde nasıl hareket edecek ihtiyaçlarını nasıl karşılayamazmış. Annesine ağlamaklı seslenmiş ve büyük bir heves ve özenle arkadaşı için aldığı kucağındaki hediye paketini uzatarak. anne sen git ben eve döneyim demiş. Annesi……..

Evet, arkadaşlar yine öyküyü yarıda kestim yine bana kızacaksınız biliyorum ancak aslında isimler dışında bu öykü gerçekten yaşanmış bir öykü, belki şu anda hep gördüğünüz ve fark etmediğiniz bir olayı fark ediyorsunuz ve hissediyorsunuz. Ancak ülkemizdeki şehirlerarası otobüsler maalesef böyle yani engellenen bireyler için yapılan uygulamalar yok denecek kadar az ve kullananlar bilirler bu otobüslerde yeterince denetimde yapılmıyor. Yani yaptığım araştırmalar sonucu bu kanıya vardım.

Peki; şimdi sizden Merve’nin ve Annesinin durumunda olsanız ne yaparsınız? Sorusunu düşünmenizi ve bana mesajlarınızı ve yorumlarınızı ulaştırmanızı istiyorum. Haftaya bu öykünün sonunu birlikte belirleyelim. Bir şey daha haftaya sizinle bu konuda yaptığım araştırmayı ve bulduklarımı da paylaşacağım. Hadi şimdi klavyelerin başına öykünün sonu ile ilgili düşüncelerinizi mesajlarınızı ve yorumlarınızı bekliyorum…

Yazan: Onur Ustaoğlu – Seslendiren: Meryem Coşkunca – Bolu Olay Gündem Gazetesi….

Güncelleme Tarihi: 22 Mart 2019, 09:45

Onur Ustaoğlu

YORUM EKLE
YORUMLAR
Demet Baykal
Demet Baykal - 1 ay Önce

Çok üzücü gerçekten...

SIRADAKİ HABER

banner129