VOLEYBOL  BAYAN  MİLLİ  TAKIMIMIZ

  Dün  akşam  bugün  gazeteye  göndereceğim  yazıyı  yazdım.Bu  sabah  göndermeden önce gazetelere

ve  spor  sitelerine  bakarken  basketfaul  de ülkemizin gelmiş  geçmiş  en  iyi  hakemlerinden  ve

aynı  zamanda  basketbol adamlarından  Necip Kapanlı nın  dün akşam final  maçında  Almanya yı

3 – 0 yenerek olimpiyatlara  gitme hakkı kazanan bayan milli voleybol takımımız üzerine  yazdığı  yazıyı

okudum ve  yazdığım yazıyı  bir  sonraya  erteleyerek bu  yazıyı  sizlerle paylaşmak istedim.

     Nasıl bir  takım bu  böyle.Maç  kazandıkları yada  olimpiyatlara gidecekleri için söylemiyorum.Aşağıda

yazıda da  okuyacaksınız  nasıl  bir  aile  olduklarını.Her  takım  yada diyelim bir  tiyatro grubu

söyler  kendileri için  “ aile  gibiyiz “  diye.Ama bir  bakarsınız  dedikodu  kaynıyordur

içlerinde.Yalandır,dolandır.En   ufak  sallantıda tuzla  buz  olur..

Ama  bu  takım böyle  değil gerçekten.Oyunculardan  Naz ın bebeğini  emzirebilmesi için düzenlemişler

Antrenman saatlerini  mesela …

Koskocaman bir  alkış  onlara …Her şeyin en iyisine layıksınız …

Yazıyı  okuyun..Hak  vereceksiniz.

Buyrun  yazıya  o  zaman …

Dünya'nın en iyi takımı

Kadın Voleybol Milli Takımı'nı yıllardır izliyorum. Voleybolu seviyorum ama bu tek başına yetmez... Bütün Milli Takımları da seviyorum... Bu da yetmez... O takımın mücadelesini, davranışlarını da sevmek lazım... Ben bu kızları Milli Takıma aşklarından dolayı seviyorum.

Enerjilerinin yüzde 100'ünü değil, 500'ünü sahada harcıyorlar. Polonya maçında rakibin 6 kez maç sayısı için servis attığı dördüncü seti izlemiş olanlar bunu daha iyi anlayacaklardır.

Vazgeçmemek, sonuna kadar mücadele etmek, kenardayken surat yapmamak, takımdaşlık, belki bunun ötesinde aile olmak (Yazın kampta Naz'ın bebeğini emzirme saatlerine göre program yapan bir milli takımın aile olmaması mümkün mü?), hata yapanı desteklemek, aynı şeyleri hissetmek... Bu grup başta bütün milli takımlar olmak üzere her branştaki herkes için olağanüstü bir örnek.

Olimpiyatlara katılmanın sevinciyle maç sonunda döktükleri o gözyaşları ne kadar saftı, ne kadar anlamlıydı? Oysa bunlar profesyonel sporcular ama Milli Takım'a verdikleri değer herşeyin üzerinde...

Dünyanın en güçlü takımı olmayabilir ama ben bu kadar güzel bir takım görmedim... Bütün antrenörlerin de hangi branşta olursa olsun, bu takımı izletmelerini öneririm.

YORUM EKLE