Muharrem Demirel

Muharrem Demirel

140 Günün Vebali…

Geçtiğimiz haftalarda bir haber çıktı Bolu basınında, okudukça bir hıçkırık düğümlendi kaldı boğazımda.

Nasıl düğümlenmesin ki…

145 gündür,İzzet Baysal Eğitim ve Araştırma Hastanesinin bahçesinde arabasının içinde yatıyormuş Bartın’dan gelen baba Ahmet Yorgun, eşi ile beraber.

Doktorlarımız, nörolojik bir hastalığa yakalanmış olan Onur Yorgun’ un tedavisine yoğun bakımda başlamışlar,babaya da‘Biz size günlük bilgi vereceğiz, siz gidebilirsiniz’ demişler.

***

Diyor ki baba, ‘Benim evladım burada olduğu için bedenimizden bir parça burada olduğu için burayı terk edemedim’

Sağ olsun SayınMustafa Evren isimli vatandaşımız köydeki evini açmış, sonraSayınMahmut Alan kardeşimiz girmiş devreye, ilaç parası bulmuş, valiliğimiz de yardıma koşmuş.

Da

Nereye kadar…

‘Hastane Önünde İncir Ağacı‘türküsünde geçen’ Garip kaldım yüreğime dert oldu / Ellerin vatanı bana yurt oldu’ sözlerini yaşayanAhmet Yorgun gibi insanlarımız var.

***

Annem rahatsızdı, Hacettepe Hastanesi Tıp Fakültesinde yoğun bakımda yatıyordu, her gün gidiyor, kapının önünde mutlu haberler bekliyorduk.

Bir vatandaş dikkatimi çekmişti, her gün o da bizimle beraber bekliyordu.

Sordum, ‘Hastanız kim, nerede kalıyorsun?’

Dedi ki,‘Eşim rahatsız, kalacak yerim yok, 15 gündür buradayım, el ayak çekildikten sonra tuvalette saklanıyorum, sonra çıkıp burada yatıyorum.’

Canım yandı…

Altındağ Belediye Başkanı o zaman Sayın Veysel Tiryaki idi, İmar Müdürü ise Boluspor maçlarından tanıdığım Sayın Ali Akkan

Hemen onu aradım, durumu anlattım.Sağ olsun Altındağ Konukevi’nden yer ayarladı.

Sonrası…

Durumundan haberdar olana, kendisine yer bulana, darda kalanlara Konukevi yapanlara dua duadua…

***

İzzet Baysal Eğitim ve Araştırma Hastanesi, BÖLGE HASTANESİ oldu, çevremizdeki pek çok ilden hastalar geliyor, onlar ile beraber hasta yakınları da…

Ekonomik durumu iyi olanlar otellerde konaklıyorlar

Ama

Ahmet Yorgun gibi ekonomik durumu iyi olmayan pek çok insan var. Arabalarda yatıyorlar, mescitlerde, kanepelerde sabahlıyorlar.

Zor durumda kalan bu insanlara,Valiliğimiz,Belediye Başkanlığımız destek oluyorlar, haberi olursa Mahmut Alan gibi kardeşlerimizde anında koşup geçici çözümler buluyorlar.

Ya haberdar olamadıklarımız?...

Ahmet Yorgun gibi bir babanın durumundan 140 gün sonra haberdar olabilmişiz.

O 140 günün vebali,sorumluluk sahibi olanlara ağır gelmeli…

***

Benim bu duygularımı ve düşüncelerimi ilgililer mutlaka yaşıyorlardır, hal çaresi arıyorlardır.

Ama

Köşe yazarı da zaman zaman düşünceleri tetikler, hatırlatır, kamuoyu oluşturarak işleri hızlandırır. Ben de bu duygularla, Sayın Valimize, Sayın Milletvekillerimize, Sayın Belediye Başkanımıza,hayırseverlerimize sesleniyorum.

Pek çok ilde hasta yakınları için yapılmış konuk evleri var, biz de yapabiliriz.

Ahmet Yorgun gibi, gönül yorgunlarına derman olabilirsek ancak o zaman, Şeyh Edebali’nin ‘İnsanı yaşat ki devlet yaşasın’ sözünün sırrına erebiliriz.

12.11.2022

Muharrem Demirel

Önceki ve Sonraki Yazılar